Sluit de ogen en stel je even voor: een dorp ergens in een warm, arm land. De dorpelingen hebben welgeteld 1 put ter beschikking waar iedereen zijn water komt halen. Met een handpomp wordt het water door de vrouwen naar boven gezwengeld en de jerrycans worden gevuld. Een elektrische pomp is geen optie, zelfs als elektriciteit beschikbaar is. Gewoon te duur. In honderdduizenden dorpen over de hele wereld gaat dat zo.
Er komt een vrachtwagen aan met een kleine (10 voet) container erop. Naast de waterput wordt een plek gezocht waar de container goed, stabiel kan staan. Uit de container komen allerlei materialen en vervolgens wordt op de container een watertoren in elkaar gezet, waarbij de container als fundatie dient. Een staalconstructie, een reservoir, stijgleidingen en een dak van zonnepanelen. In de container zit een schakelunit voor de energievoorziening van een onderwaterpomp en watermeters. Er kan indien nodig ook nog een zuiveringsunit in zitten. Met leidingmateriaal uit de container worden ook nog meerdere tappunten in het dorp aangelegd.
Zodra de zon opkomt wordt de onderwaterpomp in de put aangedreven door de energie geleverd door de zon. Het reservoir vult zich. Bewoners kunnen op meerdere plaatsen water tappen zonder zelf te moeten zwengelen, er is altijd water uit het reservoir beschikbaar onder voldoende druk.
De watervoorziening op zonne-energie heeft een opslagcapaciteit van 6000 liter en kan ca 1000 mensen elke dag weer van schoon drinkwater voorzien. De pomp aangedreven op zonne-energie heeft een debiet van 30m³ per dag
Zie ook de animatie